Bilmeden içimdeki
korkuları
Yalnızlıkları
Tek bir kelime bitirdi her şeyi
"Hoşçakal"
Bu kaçıncı sayamadım
Bu içten bir hoşçakal mı?
Bırak beni yalnızlıklarıma
Bırak beni korkularıma
Ağlasam da git
Elbet bir gün, bir ışık görür yüreğim...
Sonsuza dek "HOŞÇAKAL"
Belki alışkındı
kulakların bu iki kelimenin dudaktaki dansına...
Hoşçakal ; bir daha görüşmenin güvencesiydi.
Bir önceki adımıydı bir sonraki buluşmanın...
Hoşçakal denir ve hoşça kalınırdı senin aşklarında...
Oysa bende Elveda demektir hoşçakal, bilemedin;
Kısacık zamanlara sığan tutkunun kılavuzluğundaki bu
aşkta...